logo aaa
logol
thumbnail
Książki nagrodzone w 2008 roku

Laureatów trzeciej edycji Nagrody Literackiej Gdynia poznaliśmy 14 czerwca podczas uroczystej Gali Finałowej.

 

 

 

Pensum


Autor: Adam Wiedemann

Wydawnictwo: Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury w Poznaniu


Andrzej Falkiewicz o „Pensum”:

 

Wybitne. Pozornie niezdarne, pisane niewprawną ręką: „[…] Niektórzy nasi poeci piszą w języku aniołów, inni się w nim spowiadają, bo to język na czasie, czas jest teraźniejszy i innego już nie będzie […]” (Czy ktoś już się rozegrał?)

Szczególnego rodzaju poczucie humoru tych wierszy: „Cokolwiek uczynimy, zawsze będziemy do przodu, z sobą, bez siebie, z małpką Pupi” (Muza)

Raczej myślane niż widziane obrazami: „[…] najchętniej zamiast twarzy wstawiłby telewizor na baterie, z podglądem. Tymczasem musi mu wystarczy broda, na której osiadają kluski z zupy, pierze i szkodliwe promieniowanie emitowane przez telewizory” ([chłopiec])

 

Adam Wiedemann

(ur. 24 grudnia 1967 r. w Krotoszynie), poeta, prozaik, tłumacz, krytyk literacki i muzyczny. Debiutował tomem poezji „Samczyk” (1996). Rok później ukazał się jego zbiór opowiadań „Wszędobylstwo porządku”, a następnie „Sęk Pies Brew” (1998), oba nominowane do nagrody NIKE. W 1999 roku został laureatem nagrody Fundacji Kościelskich. Autor „Rozrusznika” (1998), „Konwalii” (2001), „Bajek zwierzęcych” (2002) oraz „Kalipso” (2004), nominowanej do nagrody NIKE. Wiedemann jest również autorem zbioru zapisów onirycznych „Sceny łóżkowe” (2005). Publikował m.in.: w Tygodniku Powszechnym, Odrze, Kresach, Nowym Wieku, Czasie Kultury, Pro Arte, Kursywie, Ha!arcie, Ricie Baum, Dzienniku Portowym. Był stałym felietonistą w Res Publice nowej i Przekroju.

W swojej twórczości Wiedemann zajmuje się mistyką codzienności. W ten sposób jest spadkobiercą takich twórców jak Gertruda Stein, Marian Pankowski czy Miron Białoszewski. Pod pozornie „gładką powierzchnią” jego liryki miejsce dla siebie znajdują intertekstualne nawiązania do tradycji poezji, filozofii, teologii.

Jego twórczością zajmowali się m.in. Henryk Bereza, prof. Marian Stala, Kinga Dunin, prof. Maria Janion.

www.independent.pl
www.wikipedia.pl

 

 

 

 

 

Ostatni zlot Aniołów


Autor: Marian Pankowski

Wydawnictwo: Wydawnictwo Krytyki Politycznej


Kolejną powieść autor „Pątników z Macierzyzny” ubrał w gatunek staropolskiej sylwy, która rozgrywa się… w przyszłości. W zaświatach odbywa się Ostatni Zlot Aniołów, na który zaproszony zostaje główny bohater powieści – stukiludziesięcioletni Marian Pankowski. Obserwuje tam m.in. „pokaz mód metafizycznych” czy turniej na „fraszkę ero-skatologiczną” całkiem po ludzku zachowujących się Aniołów…

Pierwsza polska powieść postsekularna.

 

Marian Pankowski

(ur. 9 listopada w 1919 r. w Sanoku) – od 1938 r. studiował filologię polską na UJ, uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939, w latach 1942–1945 był więźniem obozów koncentracyjnych w Oświęcimiu, Gross-Rosen i Bergen-Belsen. Od 1945 roku mieszka w Brukseli. Poeta, prozaik, dramaturg, historyk literatury, tłumacz. Wydał m.in. Smagłą swobodę (1955), Matuga idzie (1959), Kozaka i inne opowieści (1965), Rudolfa (1980, 1984, 2005, 2007), Pątników z Macierzyzny (1987, 2007), Putto (1994), Z Auszwicu do Belsen (2000), W stronę miłości (2001), Bal wdów i wdowców (2006). Był dwukrotnie nominowany do Nagrody Literackiej Nike (2001, 2002). Jest jednym z najlepszych, a zarazem najmniej znanych w Polsce, pisarzy mieszkających i tworzących poza granicami kraju.

www.krytykapolityczna.pl

 

 

 

 

 

 

Twarz Tuwima


Autor: Piotr Matywiecki

Wydawnictwo: Wydawnictwo W.A.B.


Monografia znakomitego poety, człowieka, którego życie było swoistym sejsmografem, rejestrującym jawne i podskórne prądy ideowe ubiegłego wieku. Życiorys Tuwima, jego twórczość oraz mit, który funkcjonuje w naszej świadomości, stały się w tej książce podstawą do rozważań nad minionym stuleciem, i na odwrót: refleksja o epoce, w której żył autor Balu w Operze, pozwala lepiej zrozumieć rozmaite szczegóły jego biografii.
Autor powraca do wielokrotnie badanych wątków twórczości Tuwima, analizuje także te dotąd niedostrzegane lub zlekceważone: muzykę jego wierszy, motywy roślinne w erotyce, teatr kukieł czy wreszcie szczególną emocjonalność, melancholię i egzaltację jego poezji.

www.wab.com.pl

 

Piotr Matywiecki

(ur. 5 czerwca 1943 r. w Warszawie) – poeta, eseista. Jest autorem siedmiu tomów wierszy; publikuje raczej rzadko, za to każdy tomik przygotowuje niezwykle starannie.

Jego twórczość mieści się w klasycyzującym nurcie współczesnej poezji polskiej. Tak pod względem formalnym, jak i tematycznym jest to liryka bardzo tradycyjna. Matywiecki porusza się w kręgu typowych dla liryki refleksyjno-filozoficznej zagadnień – przemijanie, melancholia, tajemnica istnienia i śmierci.

Najważniejszym dziełem w dotychczasowym dorobku Matywieckiego pozostaje obszerna, licząca ponad 500 stron, książka eseistyczna „Kamień graniczny” (1994), uhonorowana m.in. prestiżową nagrodą PEN-Clubu.

www.culture.pl


Copyright: MBP Gdynia

projekt: Ambermedia